Αρχική σελίδα

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013

μόνο για σένα...



Έφτιαξα κόσμο στην παλάμη μου βαθιά

έβαλα χρώματα κι αστέρια και βουνά
και με τα κύματα ζωγράφισα νησιά
μόνο για σένα...

έτσι που σου σβησα στα χείλη τη σιωπή
τον ήλιο κρέμασα στου κόσμου το σχοινί
να ταξιδεύει μέσα στη θάλασσα η ψυχή
πάντα για σένα...




κι όπως θα στάζουν τα φεγγάρια στο νερό
θα κλέψω χρώμα και θα φτιάξω ουρανό
για να πετάξω μ` ένα χάρτινο φτερό
μαζί με σένα...

κι όπως θα λιώνει μέσα στα μάτια σου η βροχή
ουράνια τόξα θα γεννάει το φιλί
να ξημερώνει κι η ζωή μου να μπορεί 
να ζει για σένα...

έφτιαξα κόσμο στης παλάμης τις γραμμές 
όταν σαν σύννεφα θα φεύγουν οι εποχές
να θέλω αυτά που έχεις τη δύναμη να θες
να θέλω εσένα...

ξέρω καρδιά μου θα `ρθουν δύσκολοι καιροί
κι όμως η φλόγα αυτή που ανάβει στο κερί
όσο κι αν λιώνω μου μαθαίνει απ` την αρχή
να καίω για σένα...


-Μόλις τ άκουσα ήμουν τόσο σίγουρος ότι θα το λατρέψεις ,ξέρω ότι μπορεί ποια να μην μπορώ να στο αφιερώσω εσύ όμως μπορείς να το χαρίσεις οπού αγαπάς, εμένα μου αρκεί που σε θυμάμαι και στα όνειρα μου είσαι πάντα εκεί......να προσέχεις μικρή μου..
                                                                                                                     
                                                               precious dreams..


-Καλημέρα σε όλους σας...........





yg)το ΜΟΥΣΙΚΟ ΚΟΥΤΙ  του Γιάννη Κότσιρα, που μόλις κυκλοφόρησε,
και την μπαλάντα «Για σένα», σε μουσική του Γιάννη Κότσιρα και στίχους του Σταύρου 
Σταύρου.


Δευτέρα 14 Ιανουαρίου 2013

φτερά μου χάρτινα.......




Καλησπέρα σε όλους καλή χρονιά με υγειά εύχομαι μέσα από την καρδιά μου και σας ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ για της ευχές σας στην προηγούμενη και τελευταία ανάρτηση για το 2012...

Είναι πολλά αυτά που έγιναν μέσα στο 2012 όμορφα , άσχημα, αδιάφορα, και μάλιστα ορισμένα συναισθήματα τόσο δυνατά που μ έκαναν να αλλάξω και να δω τον κόσμο διαφορετικό  από την λέξη και την έννοια φίλια μέχρι και την οικογένεια.....


Αυτό όμως που με τρομάζει είναι ότι βυθίζομαι πάρα πολύ μέσα στην μελαγχολία μου,δεν το εξωτερικεύω ακόμα , αλλά το νιώθω μέσα μου ... Είναι πολλά αυτά που έχω να μοιραστώ μαζί σας , όμως σαν πρώτη ανάρτηση της χρονιάς θα προτιμήσω να αρχίσω μ ένα τραγούδι, μπορεί να μην μπορώ να έρχομαι συχνά να σας γράφω όμως θα είμαι συνέχεια εδώ κοντά.... 









Όνειρα, φτερά μου χάρτινα
πάρτε με απαλά
ως τ΄ ουρανού την αγκαλιά
Να `φευγα, και τι δε θα `δινα
να `μπαινα κρυφά
στου φεγγαριού κάποια γωνιά....

Όνειρα, με μάτια κόκκινα
που κλεισαν βαριά
βλέπω τον κόσμο μια φωτιά
να φευγα, πέρα απ΄ τ΄ ανθρώπινα
μέσα μου η καρδιά
άστρο σβηστό στο πουθενά....

Όνειρα μου χτεσινά
πόσα βράδια μου ορφανά
έκλαψα για την αγάπη
στ΄ ουρανού την αγκαλιά....
.

                                                                                                  
           Ενα όμορφο και γλυκό βράδυ με όνειρα πολύτιμα....





Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2012

Καλή χρονιά με όνειρα πολύτιμα......





Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όλους ..
Δεν ήμουν παρέα σας λίγο καιρό όμως θα θελα να ξέρετε
ένα σημαντικό κομμάτι του εαυτού μου είναι εδώ... διαβάζω όλα όσα γράφετε όλες σας της ανάρτησης και γελάω, στεναχωριέμαι,ζω κάθε στιγμή μαζί σας,και νοερά η σκέψη μου είναι παρέα σας...
Ενα μεγάλο ευχαριστώ για τα προσωπικά mail ,και για το ενδιαφέρων σας, ειλικρινά με συγκίνησαν...








Εύχομαι σε όλους σας καλή χρονιά , υγειά , σε όλο τον κόσμο, ειρήνη,και όλα σας τα όνειρα ευχές μου...
Σας ευχαριστώ και πάλι όλους σας για την συντροφιά σας,και οικειότητα που μου προσφέρατε απλόχερα να είστε πάντα καλά......

                                                                                       
Καλή χρονιά  με όνειρα πολύτιμα......


υγ) Τελικά και στα πολύ όμορφα δεν εφυγες στιγμή από τα όνειρα μου ... χρόνια πολλά μικρή μου καλή χρονιά......


                                                                                                      
                                                                      precious dreams






Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2012

Είμαι από εκείνα τα παιδιά.....








Είμαι από εκείνα κείνα τα παιδιά
που ξέρουνε και κρύβουνε καλά
τον πόνο τους,την πίκρα τους,το δάκρυ μέσα τους
και δείχνουν όλα μια χαρά
τον πόνο τους,την πίκρα τους,το δάκρυ μέσα τους
και δείχνουν όλα μια χαρά



Αχ και νά'ξερες τι κρύβω μέσα μου
δε θα σού'βγαινε μιλιά
Αχ και νά'ξερες τι κρύβω μέσα μου
όλου του κόσμου την ερημιά


Αχ και νά'ξερες τι κρύβω μέσα μου
δε θα σού'βγαινε μιλιά
Αχ και νά'ξερες τι κρύβω μέσα μου
όλου του κόσμου την ερημιά


Είμαι από εκείνα κείνα τα παιδιά
που πέρασαν που πέρασαν πολλά
όμως δε λύγισαν πίσω δε γύρισαν
κι ας πέσαν τόσο τόσο χαμηλά
όμως δε λύγισαν πίσω δε γύρισαν
κι ας πέσαν τόσο τόσο χαμηλά


Αχ και νά'ξερες τι κρύβω μέσα μου
δε θα σού'βγαινε μιλιά
Αχ και νά'ξερες τι κρύβω μέσα μου
όλου του κόσμου την ερημιά......................




                                                                       Στίχοι: Στέλιος Ρόκκος
                                                                       Μουσική: Κώστας Μοσχούδης
                                                                       Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Ρόκκος







Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2012

συνομιλώντας με μένα....







-Πόσο ν αντέξεις?
-Τα τελευταία χρόνια τα χτυπήματα είναι συνεχόμενα, όχι χτυπήματα στο σώμα αλλά χτυπήματα στην ψύχη,στην καρδιά,στο μυαλό... μπορεί κάποιος να σου πει μια λέξη μια φράση και αυτό για σένα να είναι ένα χτύπημα,για τον άλλο απλά μια λέξη, για σένα μια γροθιά...



-Είσαι παράξενος άνθρωπος τελικά ...
-Είναι κι αυτό αδυναμία δεν είμαι παράξενος. Άνθρωπος είμαι απλά έχω πολλά συναισθήματα, μάλλον είμαι ένας αδύναμος άνθρωπος...


-Έχουν έρθει εποχές που οι δυνατοί θα επιβιώσουν...
-Και λοιπόν,τι? ν αλλάξω τώρα ? εδώ δεν άλλαξα τόσα χρόνια τώρα θ αλλάξω?
δεν γίνεται και δεν θέλω ν αλλάξω..
.


-Πόσο ακόμα θα ζεις με όνειρα και αναμνήσεις, πόσο ακόμα θα τιμωρείς τον εαυτό σου για λάθη που έκανες,για πράγματα που δεν έκανες... πότε θα προχωρήσεις?
-Γιατί να προχωρήσω σε κάτι που δεν μου αρέσει σ ένα κόσμο που δεν με εκφράζει ανάμεσα σε
 ανθρώπους που τίποτα δεν έχουν να μου πουν, ανάμεσα σε δήθεν,σ ένα μέλλον που απλά δεν μου αρέσει.
Θα μείνω έτσι όπως είμαι ,στα όνειρα μου, περιπλανώμενος μέσα στα μονοπάτια του μυαλού μου, γελώντας με γέλιο που βγαίνει από τα βαθύ της καρδιάς μου και όχι από τα πρέπει της ζωής μου...


-Να σου πω κάτι? το ξέρεις ότι η ζωή συνεχίζεται και ότι πρέπει κάτι να κάνεις για να συνεχίσεις..
-Μα να σου πω και εγώ κάτι,το ξέρεις ότι τα όνειρα συνεχίζονται,το ξέρεις ότι παλεύω καθημερινά μέσα μου να καταφέρω να κάνω πραγματικότητα ένα μικρο κομμάτι από αυτά,και τότε να δεις, θα είμαι ο ποιο ευτυχισμένος άνθρωπος στον κόσμο, απλά ένα μικρο κομμάτι από τα όνειρα μου ...
Μην φεύγεις και κάτι ακόμα , προχθές το βράδυ ήταν μαζί μου όλο το βράδυ σ ένα όνειρο τόσο ζωντανό, ήμασταν γι ακόμα ένα βραδύ μαζί, ακόμα μια μεγάλη αγκαλιά, εγώ και εκείνη , έβρεχε την είχα στην αγκαλιά μου και ορκίζομαι ,στο ξημέρωμα είχα πάνω μου τ άρωμα της, τόσο ζωντανό τόσο...


-Δεν σου ξαναμιλάω ,δεν σου λέω τίποτα ξανά,κανε ότι καταλαβαίνεις.....
-Στο έχω ξαναπεί μην με κατακρίνεις απλά να μ ακούς......

                                                                                                             
                                                                                             καληνύχτα....